Selam millet uzun zamandır post yazmıyorum biliyorum ancak bilgisayarım bozuk biliyorsunuz. Ben de bu yüzden yazdan beri ( 8 aydır ) kitap yorumlarım için video çekiyorum. Kanal adım blogunkiyle aynı: Kitap Sara'yı 

Bugün geçen şubattan beri devamını iple çektiğim find you in the dark serisinin ikinci kitabı olan light in shadows'u ne zamandır bekliyordum. Bir yıl bir ay bekledim genjler boru değil Clay aşkı bu ♡ bu yorumun videosunu çekmek isterdim ancak pc im şu ara olmadığı için videolarımın editlerini ben yapmıyorum. Beyzamın da sınav zamanı olduğundan çok yoğun o yüzden yazmak zorundayım ne inanın telefondan post yazmak diye zor birşey var. Ablamın çizimi olmasa onun laptop'unu kaçırabilirdim ama onun da işi var maalesef ve bugün okul da yok kütüphanedeki pcleri de kullanamam yani 😂 kendime daha fazla acımayayım en iyisi. 

Gölgedeki ışığımı bir süre okuyamadım bir süre de ödevlerim yüzünden yorum yazamadım. Kendilerini ilk kitap kadar çok sevdik zaten içinde Clay vardı yani lütfen daha başka söze gerek yok. Uyuz olduğum bir karakter oldu o da tabii ki Marie. Onu  haricinde bayılarak okudum çok çok sevdim. Ben ki içinde dram olan kitapları okumayı tercih etmeyen insan bu kitaba serinin kitaplarına bayıldım var mı böyle bir şey yahu? Gerçekten eğer genç - yetişkin kitaplarını seviyorsanız lütfen okuyun. 

Çoğu insan kitabın içeriğini okuduğu halde yanlış anlıyor veya Clay’in durumunun ciddiyetini kavrayamadığı için Maggie’ye laf edenler var. Saf diyorlar hareketlerine katlanamıyoruz dediklerini gördüm arkadaşlar hastalığı olan bir insana ne olursa olsun yardım edersiniz Maggie'nin tüm yaptığı da buydu. Bu onun gurursuz olduğu anlamına gelmiyor. İyi bir dost ve kız arkadaş olduğunu gösteriyor. Hikâyeyi başarılı yapan da bu. Çok başarılı olduğunu düşünüyorum ve herkese ön yargısızbir şekilde okumalarını öneriyorum. Bu bir ergen hikâyesi değilbu gerçek hayattaki zorluklara rağmen mutlu olmayı arayan bir iki gencin savaşı. Ve kesinlikle galip gelinen bir savaş ve ben bu yoldaki maceralarını okuduğum için çok mutluyum. Umarım Go! Kitap bizi yazarın diğer kitaplarıyla da buluşturur. 

Puanlama: 5 / 5 

Selam saraylı halkım! Geçen gün ikinci bir video çektim. Bu sefer ağustos ayında okuduklarımı anlattım. Bakalım nasıl bulacaksınız :) videomu sevdiyseniz beğenmeyi ve kanalıma abone olmayı unutmayın :) ha bir de yorum yapmayı unutmayın düşünceleriniz benim için çok önemli. Keyifli seyirler! :)

Kitap Hakkında 

Kitabın Orjinal Adı : Every day

Yazarı : Julia Cross

Goodreads Puanı : 4.00

Seri Sıralaması : Every day #1

Yayınevi : Pegasus

Yorum

Öncelikle belirtmeliyim ki her gün, okuduğum ilk David Levithan kitabı. Yani David Levithan'ın ve John Green ile yazdıkları, yurtdışında Will Greyson Will Greyson diye bilinen, ülkemizde ise Tek isim tek kader olarak satışa sunulan kitabını okumadım. Bu kitabı sepetime atıp sonrasında almaktan vazgeçmiştim. Ancak şimdi de aynı kanıdayım okumayı düşünmüyorum dersem yalan olur. "Her gün"ü bitirdikten sonra böyle bir şey desem kesinlikle yalan olurdu. Şimdi tek isim tek kaderi merak etmiyor değilim. Bir gün onun yorumunu girersem şaşırmayın. Bu meraktan çatlayıp okuduğum anlamına gelir :D 

Ben şimdi size bu kitabı alıp bir süre boyunca okuyamama öykümü anlatayım mı? Evet evet bu es geçmemem lazım. İnsanın bütün akrabalarının çocukları bu yaz mı evlenmeye karar verir arkadaş? Sorarım size bir kaç gün arayla kınadan nikaha oradan düğüne atlayıp durmak diye bir gerçek var hayatta. Halaydan halaya geçerken akşamleyin pert oluşunuz ve sonraki günlerde ben giyeceğim? Hangi küpemi, bilekliğimi takacağım? Hangi ayakkabıyı giyeceğim telaşı ve bir yandan yakın akrabanız evlendiği için bir de neredeyse düğün sahibesi olduğunuz gerçeği var ne kadar güzel değil mi? Düğün bitti bir oh dedik düğün için İstanbul'a gelen bir akrabamızı bir kaç misafir ettik derken elimde olmadan her günü okumayı beklettim maalesef. 




Misafirlerimiz henüz bizdeyken şöyle bir başlayabilmiş. Onlar gittikten sonraki ikinci günde de kitabı bitirmiştim. Ancak aksilikler burada da kalmadı ve superonline faturası otomatik ödemede olan netimizi kesti. Hate superonline -.- Haftasonu bitirdiğim kitabın yorumunu bu yüzden hafta içi yazıyorum. Ne kadar da çok badire atlatmışım dimi ama? Yorum öncesi gevezelik kotamı bu postta da doldurduğuma göre gelelim efri day'e. Bu arada Instagram'dan falan beni takip edenler varsa görmüşlerdir kitaba bu isim taktığımı :) Her neyse kitabı elime aldım ve sanırım üç günde bitirdim. Aslında iki günde de biterdi ama ilk gün okurken henüz misafirlerimiz bizdeydi. Sonraki iki günde rahat rahat okudum. Ve bittiğinde çenem düştü çünkü sonu çok güzel <3 spoiler vermeyeceğim çatlayın :D şaka bir yana cidden yani okuyun mükemmeldi. Okurken eğer tempo düşer ve ya ne bileyim bana bir şeyler eksik gelirse 4 puan veririm diye düşünüyordum ama kitabı bitirdim, götürdüm kitaplığa geri koydum. Kitabı kitaplığa bırakırken ki ruh halim: Kaç puan vereceğim ben buna? Beyin çarklarım hızlı hızlı döndü sonra döndüm dedim ki kötü bir şey görmedim gayette istediğim gibi güzel bir kitaptı. E o zaman niye puan kırayım ki dedim. Böylece her gün ben 5 puan kazandı.

Kendi hayatına sahip olabilme arzusuyla yanıp tutuşan A'nın komik, sevgi dolu ve bir o kadar da yürek burkan hikayesini okumak isterseniz ben öneririm :) 
"Her gün"ü çok ama çok sevdim.

Spoilerlı Yorum

David, kitabın her bölümünde belli bir katogoriye seslenmiş. Onları daha iyi anlayabilmemizi istemiş. Ve ben bunu başardığını düşünüyorum. Bir gün şişman bir erkeği, bir gün özgüvensiz bir erkeği, bir gün cadaloz bir kızı, bir gün intihara meyilli bir kızı, bir gün rapçi takılan bir erkeği, bir gün erkek gibi hisseden bir kızı, bir gün gay bir çocuğu, bir gün bir lezbiyen kızı, bir gün dinine sıkı sıkıya bağlı bir erkeği, bir gün ailesinin sözünden çıkmayan bir çocuğu, bir mükemmel güzellikte afro amerikalı bir kızı ve daha nicesini okudum. Ve A'nın nasılda kendi hayatının olmayışına üzüldüğünü, bu hayatta tek başına olduğunu hissettiren milyon şeyi okurken insanın resmen içi sızlıyor. Her ne kadar şu papaz ona yardım edecek gibi görünsede ve A'ya yalnız olmadığını onun gibi insanlar olduğunu söyleyip ona yardım edecek kişi profilini çizse de ben onun çok kötü biri olduğunu düşünüyorum. Kesin çocuğun başına çorap örecek kesin. O adamla elektriğimiz hiç barışmadı. Gıcık şey -.- 

Gel gelelim Rhiannon'a bu kızı sevmiştim taa ki çocuğun kalbini yerinden sökene dek. Hayır zaten çocuğun kimsesi yok. Düşene bir de niye sen vuruyorsun ki? Neymiş kaldıramıyormuş tüm bunları. Ayıptır günahtır ya. Bu çiyan yüzünden A nasılda üzüldü garibim. Üzülmeyi de bırakın kız için hayatında yapmadığı şeyler yaptı. Diğer insanların hayatlarında değişikliklere yol açtı. Kız yüzünden dayak yedi. Daha ne olsun -.- Rhiannon çocuğu o hale getirdi ki A papazın dediklerini düşündü. Acaba bir insanın bedeninde kalabilir miyim diye düşündü. Ama o da sonra bunun cinayet olacağı kararına vardı. Çünkü düşünsenize bir köşede kendine ait hayatı olmayan biri var ama bu bedeninde bulunduğu diğer kişinin hayatını gasp edebileceği anlamına gelmiyor. Gelde bunu papaza anlat. Sonra ben Nathan'a uyuz oldum. Çocuğu kitap boyu rahatsız etti. A onun yüzünden vicdan azabı çekti. Ama kitabın en komik yerleri Nathan sayesinden haberi konusu, gazete ve tv ekranlarını süsleyen bedenimi ele geçiren iblis hikayesiydi. Bu kadar düşünceli olduğu için A'yı seviyorum. Eğer papaz gibi bencil biri olsaydı o da bunu yapabilirdi ancak A öyle bir canavar olmadığı için mutluyum. 

Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Kitabın Orjnal Adı : Invaded

Türkçe Editasyonu : İşgalci

Yazarı : Melissa Landers

Seri Adı : Alienated

Seri Sıralaması : 2 / 2

Tür : Bilimkurgu

Yayınevi : Go! Kitap

Goodreads Puanı : 4. 08

Yorum

Selam millet! Nabersiniz? Valla ben Haziran ve temmuz ayında sınavlar yüzünden sürünmüş bulunuyorum. Şimdi düşündüm de mayısta yine iyi kitap okumuşum o ayı aradan çıkarabilirim ama bana sakın haziranda kaç kitap okudun ve ya neler okudun diye sormayın. Çünkü muhtemelen cevabım bir olur :/ final zamanım biter bitmez bir oh çekememiş ve sınavların ardından hemen bütünleme derdine düştüğümü anladınız dimi? Heh! evet işte ben o dertten geçen bu pazartesi kurtuldum. Ve derin bir oh çektim çok şükür.

İşgalciyi okuyan herkesin içi acıyorken şu an benimki rahat niye mi? Çünkü yazarla konuştum ve serinin bitmemesini, yazmaya devam etmesini söyledim. O da bana bu konuyla ilgili bir sürprizi olduğunu yakında sayfasında bir açıklama yapacağını söyledi. Yani dans etmeye başlayabiliriz!!! Öncelikle eğer aranızda ( HALA ) yabancıyı okumamış olanlarınız varsa ( cık cık ne ayıp! ) onları yabancı yorumumu okumaları için buraya alabilirim. Hadi ama itekleyerekte olsa bu seriye başlamalısınız! Aelyx ile tanışmadan geçen bir hayat mı? Hayır!

 Cevabınız kesinlikle bu olmalı.

Seriyi o kadar özlemişim ki kitabı özlemle okudum. Biliyorsunuz biz yabancıyı okurken yani sonbaharda invaded henüz çıkmamıştı o yüzden bir kaç ay kitabın yurtdışında çıkmasını sonrada çeviri sürecini beklediğimiz için sanırım altı ay kadar bekledik ama bu bekleyişe değdi mi? Kesinlikle! Ben işgalciyi feci sevdim.

Spoilerlı Kısım

Tahminimce çoğu kişi kitabı okurken Jaxen'ı sevmemiştir. Ben hariç :D tamam bir sürü kötü şey yaptı ama bir türlü nefret edemedim ben Jaxen'dan. Ama Aisly'den ettim. Hem de nasıl. İkisi de iki yüzlüydü ama Aisly açık ara farkla en kötü olanıydı. O kadar şeyi yapıp ustalıkla gizledi ya ne diyeyim. Aelyx kaç defa ölümün kıyısından döndü sayamadım sanırım. Bir bu olaylar olurken Jaxen'dan soğumuş olabilirim. Her kitapta mutlaka bir ayrılık olur. Melissa bu ayrılığın sebebi için mantıklı bir konu bulmuştu. Okurken bunu takdir ettim. Gel gelelim Syrine'a, okurken tam dedim kız acısını unuttu yeni birini buldu her şey güzel olacak derken Melissa'nın David'i öldürmesi kötü oldu. David hastalığı için böyle bir oyuna başvurdu ama bununda bedelini hayatıyla çok ağır bir şekilde ödedi. Onun için üzülmüştüm. Özetle kitabı çok sevdim hatta yabancıdan bile çok sevdim. Melissa umarım bu seriyi yazmaya devam eder. Cevaplanmamış o kadar şey ve yazılacak bu kadar çok şey varken bu seri bitemez, bitmemeli :(

Umarım Melissa'nın facebook sayfasında açıklayacağı haber serinin devam edeceği olur.

Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Orijinal Adı : The Book of Ivy
Türkçe Editasyonu : Kurucunun Kızı
Yazarı : Amy Engel
Türü : Distopya
Yayınevi : Yabancı
Goodreads Puanı : 4. 22
Seri Bilgisi : 1 / 2

Yorum

Merhaba! bu yazımda Yabancı Yayınları'nın hazırlamış olduğu blog tur kapsamında Kurucunun Kızı'nı inceleyeceğim :)

Yayın haklarının alındığını öğrediğimden ve konusu okuduğumdan beri okumak istediğim kitaplar arasındaydı The Book of Ivy. Yabancı yayınlarının ilk ciltli kitabı için bir distopya seçmiş olması beni mutlu etti. Ve kitabın kapağı? Orijinal kapağı kullanıldığı için çok mutluyum. Beyaz bir ciltte bunun cabası, bildiğim kadarıyla beyaz ciltli bir kitap yoktu. Bu güzel bir yenilik oldu. Kurucunun Kızı ciltli kitaplarımın arasında parlıyor şu anda :) Bu arada kitabın sahip olduğum ( diğer ciltli kitaplarıma kıyasla ) en ince ciltli kitap olduğunu da söylemeliyim sanırım. Amy keşke bir iki bölüm daha yazıp sayfa sayısını arttırsaymış dedim. Neyse ziyanı yok dediğim gibi diğer özellikleriyle birlikte ciltli kitaplarıma farklı bir hava kattı :P Kitabın tasarıma duyduğum hayran yazımı bir kenara bırakırsam ben kitabı beğendim. Cidden beğendim. Bir kitabı bitirdiğiniz anda "yani sevdim işte iyiydi." durumu yok burada. Gerçekten güzeldi. Kurgusu vs. her şeyiyle beni ilk sayfasından itibaren içine çeken bu distopik hikayenin bana kendini sevdirdiğini gönül rahatlığı ile söyleyebilirim :)

Spoilerlı Yorum

Bu kısımda rahat rahat konuşuyorum değil mi? Çok iyi hadi spoiler verelim :D şaka bir yana burada bile doğru düzgün spoiler vermiyorum biliyorsunuz :) Ben kitabı okurken bir ara acaba 4 puan mı versem dedim sonra ilerledim ilerledim o puan oldu 4.5 oldu. Okudum, okudum, okudum. Kitap bitti kenara koydum ve benim halim aynen şöyle " Kim 4 puandan bahsetti? Ne? Kim? Ben mi? o.O hadi canım oradan. " :D Böylelikle Kurucunun Kızı benden 5 puanı kaptı. Kitap kesinlikle çok sürükleyiciydi. Hem bu özelliğinden ötürü hem de 270 gibi bir sayfa sayısına sahip olmasından ötürü kolayca bitebilecek bir kitap. Ben okuldu, ödevdi, sınavdı derken üç günde bitirdim orası ayrı tabii :) en sevdiğim karakter tabii ki Bishop oldu. Adını yazarken bile gözlerimden kalpler fışkırıyor <3


En nefret ettiğim karakter diyemeyeceğim çünkü karakterler söz konusu burada, birden fazla kişi durumu. Bunlar: Tecavüzcü bir suçlu vardı şu an adını hatırlamıyorum ama o, Callie, Bay Westfall, Bay Lattimer ve eşi Erin. Son olarak saydığım bu ikiliyi sevmeye başlamıştım ama kitabın sonuna doğru o durum uçuverdi.Ve Ivy' nin ailesine ne ne demeli? diye baya bir düşünüp yüzlerine vurulacak bir çok şeyimiz olabilir ancak kendileri maalesef yalnızca kitap karakteri. Ama o nasıl bir ailedir.?İçlerini sadece intikam hırsı sarmış bu uğurda gözleri başka hiçbir şey görmüyor. Okurken hayret ettim. Ancak ben ailesinin böyle bir şey yapabileceğini Ivy' i  yeterince umursamadıklarını tahmin etmiştim. Çitin diğer tarafına atılmadan önce kızına bunu sen seçtin demek nedir ya? Eminim orada herkes benim gibi sinirden çığlık atacak raddeye gelmiştir. Pekii ya Callie'ye ne demeli? Nasıl içten pazarlıklı bir kız Allah'ım. İlk fırsatta Bishop'un yanına sızdı, o anda onu parçalamak isteyen bir tek Ivy değildi. Ivy' nin ailesinden nasıl iğrendiğimi bir güzel anlattığıma göre gelelim diğer olaylara. Benim bir başka en çok şaşırdığım şeyse biz ilk başlarda Ivy'nin annesini öldürüldü bilirken kadının aslında başkanın oğluyla arasında olan tanışıklıktı. Onu okuduktan önceden bu ikisinin birbirlerine aşık olduğu anladık. Bu kadarla da bitmiyor. Ivy'nin annesi öldürülmemiş ki, kadın intihar etmiş. Şok şok şok.



En sevdiğim sahneler Bishop ve Ivy ikilisinin evdeki zamanlarıydı. Birbiri ile tanışıklığı olmayan iki kişinin birden evlenmesi onlar için de ayak uydurması zor bir durumdu. Sonra sonra birbirlerine alıştılar. Okuduğum en güzel, komik replikler her zaman bu ikilinin idi. Okurken eğlendiğim, yaa hadi ama öyle deme dediğim, kızdığım, davranışlarını anlamadığım yerlerde oldu. Ancak Bishop ile Ivy bence her ne kadar düzenlenmiş bir evlilik yapmış olsalar da bu işi iyi kıvıran iki yetişkin rolünü de üstlerine giymeyi o kadar iyi başarmışlardı. Hatta bir kısım vardı okuyanlar hatırlarlar komşuları birlikte ile yemekteyken bebeklerden bahseden çocuklar olduklarını düşünmüştü Ivy. Bu durumu bu cümlelerle gayet iyi özetlediğini düşünüyorum.Ve şu yaş konusuna da takıldığımı söylemeden geçemeyeceğim. 16 evlenmek için çok küçük bir yaş. Bundan rahatsız oldum evet. Herkes başkanın oğlu gibi ayrıcalılara sahip olup 18'inde evlememesi adil gelmedi. Yalnız dikkatinizi çekerim kitap karakterleri için adaletten bahsettim :P yazdıktan sonra yazdığı şeye güldüm :) bahsetmem gereken başka bir konu varsa o da Ivy'nin babası yani Kurucunun Oğlunun iyi bir başkan olmayacağıdır. Umarım hiç o koltuğa oturmaz. Ben Bishop'un koltuğu devralmasını istiyorum. Son sözüm kesinlikle bu kitaba bir şans vermeniz yönünde :)

Puanlama : 5 / 5



Kitap Hakkında

Kitabın Adı : Aşkı Seçtim
Yazarı : Meral Kır
Seri Adı : Sancaktarlar Serisi #2
Tür : Günümüz Aşk / Polisiye
Yayınevi : Müptela

Yorum

Sıra geldi Müptela yayınlarından severek okuduğum ve okumaya devam edeceğim favori yazarımın kitabına :) Şu aralar bana iyi gelen kitaplardan biriydi aşkı seçtim. Öyleyse başlayayım ben kitabı okurken ki anılarıma :) Biz tam misafirliğe gideceğimiz zaman kitabın son kısımlarındayım ben. Ve o anki düşüncem;( kitabı okumaya devam ediyorum o sıra ) gelene kadar beklerim canım ne olacak? Sonuç kitabı kendiyle misafirliğe götürdü :D Zaten sanırım sonraki gündü kitabı bitirdim.

Ve tabii ki o andan beri aklıma geldikçe yolum aşka düştü'nün acaba ne zaman çıkacağını düşünüyorum :D

Daha önceki yazılarımda söz ettim mi bilmiyorum, ben polisiye kesinlikle okuyamıyorum. O tür romanlar bana çekici gelmiyor, Sıkılıyorum. Ancak Aşkı Seçtim'de çok hayret verici bir şekilde böyle olmadı. Ben bir Sherlock kesilmişim görmeniz lazım :P

 Bu türü sevmeyen biri olarak kitapta polisiye, gizem konuları işlendiği sıralar sıkılmadığım için çok mutluyum. Sanırım bunun birazda romanın aşkla harmanlanmış olması ile ilgisi var. Uzun lafın kısası ben bu yorumu paylaşır paylaşmaz sıradaki romanı beklemeye devam edeceğim şekilde sevdiğim bir roman oldu. Müpteladan şu sıralar sadece Meral Kır okuma kararı aldığımı söylemiş miydim? Evet şu sıralar cidden öyle. Benim için oradaki en iyi yazar şu an kendisi.

Ahmet ve Sena'nın hikayesi için sabırsızlanıyorum :)

Puanlama : 5 / 5



Kitap Hakkında

Kitabın Özgün Adı : Making Faces

Yazarı : Amy Harmon

Tür : Genç Edebiyatı / Günümüz Aşk

Yayınevi : Yabancı

Goodreads Puanı : 4. 44

Çevirmeni : Arzu Altınanıt

Kitabın Konusu

Ambrose Young okulun en çekici çocuğu ve kasabanın yıldız güreşçisiydi. Uzun boylu ve yapılı bir vücudu, omuzlarına değen saçları ve yakıcı gözleriyle aşk romanlarının kapaklarını süsleyebilecek kadar yakışıklıydı. Fern Taylor bunun farkındaydı ve Ambrose Young'a âşıktı. Belki de bu kadar yakışıklı olduğu için Fern asla onunla birlikte olabileceğini düşünmemişti. Ta ki her şey tersyüz olana ve Ambrose'un eski yakışıklılığından eser kalmayana kadar… Tersyüz, beş genç adamın küçük bir kasabadan kalkıp savaşa gidişinin ve içlerinden sadece birinin geri dönüşünün hikâyesi... Hayatı, benliği, güzelliği kaybetmenin hikayesi... Bir kızın, yıkılmış bir çocuğa ve yaralı bir savaşçının, sıradan bir kıza olan aşkının hikâyesi... Kalp kırıklığının üstesinden gelen bir arkadaşlığın ve bilinen kalıpların dışına çıkan bir kahramanın hikayesi... Tersyüz, hepimizin içinde biraz iyiliğin biraz da kötülüğün olduğunu keşfettiğimiz modern çağın Güzel ve Çirkin'i...(Tanıtım Bülteninden)

Yorum

Making Faces beni öldürdü desem benim için abartı olmaz. Bu ancak bana kitabın hissettirdikleriyle açıklayabilir. Onu da en kaba taslak haliyle şu şekilde anlatabilirim; bu kitap yüreğinize dokunacak. Bu kesinlikle duygu yüklü bir hikaye.

Tersyüz bitince yazara büyük bir sempati duyacaksınız. Öyle ki kendisi zaten şeker gibi biri. ( Tanıdığımdan değil tabii ki :P şans eseri öğreniverdim bunu ) Instagram'dan kitabın fotoğrafını paylaşınca her ne kadar fotoğrafın altında yazanları anlamasa da beni takip ettiği için küçük çaplı bir " sen nasıl tatlı bir yazarsın " vakası yaşadığımı itiraf ediyorum :) 



Tersyüz kesinlikle önerilmeyi, kulaktan kulağa nasıl da mükemmel bir roman olduğu söylentisini sonuna kadar hakkediyor. Genelde yorumlarımda nefret ettiğim ve sevdiğim kısımları yazarım ancak bu kitapta beni kendinden soğutacak en ufak bir şey bulamadığım bu aşamayı es geçiyorum. Yabancı Yayınları umarım bu kadar sevdiğim bir romanın yazarının tüm kitaplarıyla buluşturur bizi. En sevdiğim karakterin Bailey olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim :)



Alıntılar

" Yine de elimde olsa başka bir yüz yapardım kendime. Belki o zaman Ambrose Young bana şöyle bir bakmak için bile fazla yakışıklı olmazdı. "

" Seni istemeyen birine ait olabilir misin? "

" Bir düdükten daha mı kolay beni öttürmek? "

" Şüphe duy yıldızların ateşten olduğundan,
Şüphe duy güneşin gökte salındığından,
Doğrudan şüphe duy, ola ki yalan,
Ama asla şüphe duyma aşkımdan. "

" Bence engel tanımaz gerçek bir aşkla
Sevmiş olanlar. Aşk demem aşka
Değişik durumlarda değişip duruyorsa,
Ya da meyil duyuyorsa bırakmaya ilk fırsatta
Aşk dediğin fırtınaya bakar ve titremez asla "

Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Kitabın Orjinal Adı : Find You in the Dark 
Türkçe Editasyonu : Karanlıkta Buldum Seni
Yazarı : A. Meredith Walters
Seri Adı : Find You in the Dark 
Seri Sıralaması : 1 / 2
Tür : Yeni Yetişkin 
Goodreads Puanı : 4. 03
Yayınevi : Go! Kitap


Yorum ( Spoilersız )

"Karanlıkta Buldum Seni" aslında hiç duymadığım,  daha önce Goodreads'te adına dahi rastlamadığım bir kitaptı. Türkçe editasyonunun çıkacağını duyunca kitabı aratmış, tanıtıma bakmış, okurum demiştim. Sonrada bizimkiler turunu önerince neden olmasın? Demiş kolları sıvamıştım. Bu tur aslında bize de biraz sürpriz gibi oldu çünkü elimizde bir tur vardı ve bahara kadar başka tur yapmak istemiyorduk. Aralık ayında üç tur kitabımız aynı zamanda çıkınca pert olmuş, zombilere dönmüştük :P o yüzden bu tur bizim için birazda beklenmedikti. Ama pişman mıyım bu kitabı okuduğuma? Hayır. Açıkçası hiç pişman değilim çünkü çok sevdim. Yazara instagram'dan dm attım bu güzel kitap için. Ve ben ikinci kitap yani " Light in Shadows" çıkana kadar nasıl bekleyeceğim bilmiyorum *-*  Şu zamana kadar Go Kitap'tan çıkan üç kitap okudum ve üçünü de çok sevdim ve devamının çıkmasını dört gözle bekler haldeyim. Allah bana sabır versin :P

Spoilerlı Yorum

Clay'ın ailesinden nefret ediyorum diye konuya balıklama dalıyorum. Ne ruhsuz insanlardı onlar öyle! Çocuğun hayatını mahvetmişler resmen. Bunları okurken insanın kanı donuyor. Kitabı bitirdikten sonra anneme anlattım olayı bir de o kızdı "aa ne ne biçim insanlar" diye :) Clay'in hayatı gerçekten iç acısı ve yürek burkan bir hikaye. Bu yüzden çoğunlukla burnumun direği sızlar halde okudum kitabımı. Çoğu yerde ağlamamak için zor tuttum kendimi ama kitabı sonunda artık serbest bıraktım göz yaşlarımı. Evet beni çoğunlukla üzen bir hikayeye sahipti roman ancak bu yinede kitabımı bu denli sevmeme engel olmadı. İlk başlarda bu kitabın yazarın ilk kitabı olduğunu düşünmüş amatörce bulmuştum ( hala ilk kitabı olup olmadığını bilmiyorum ). Ancak bu his kitabın geri kalan kısmında yok oldu. Ve ben de kâh gülerek kâh ağlak gözlerle okudum kitabımı. Clay ve Maggie ikilisini çok sevdim. Daniel ve Rachel çiftini de öyle, keşke onların hikâyesinin bulunduğu novellayı da okuyabilsek :( ama tabii ki şu anda düşünebildiğim tek şey serinin ikinci ve son kitabı. Ve umarım yazar ikinci kitapta Clay ve Maggie ikilisi için bir çok mutlu anı yazmıştır, bu kitapta ağladığım kadar son kitapta gülmek, çiftimizin mutlu mesut görmek istiyorum. Kitabı önerir miyim peki?

Tabii ki :)

Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Bu kitabı ilk duyduğumda sanırım henüz yayın hakları alınmamıştı ve ben kapağına bakıp hayran kalmış bir iç geçirip sayfayı kapamıştım. Sonra blogger arkadaşlarımın yorumlarına bakmış burada da basılmasını ummuştum. Derken geçen bahar güzel haberi aldık ve kitabın basılacağını öğrendik. Ara sıra Goodreads'ten burada çıkmayan kitapların konularına göz atar puanlarına bakar sonrada o sayfayı kapatıp unuturum kitabı, kitabın konusunu. Bu kitap içinde aynı şey oldu. Basıldığında ben konusunu unutmuştum. Şimdi diyeceksiniz bu senin kötü bir şey mi? Yok, böyle anlattığıma bakmayın. Aslında konuyu unutmam iyi bir şey çünkü kitabı okurken şaşırmayı, olacak şeyleri tahmin edememeyi seviyorum. Bu aralar bu taktikle (yani kitabın neyle ilgili olduğunu az çok bilip okumaya başlamaktan bahsediyorum) okumama rağmen bir kaç kitabımda tahmin edilir kurgular ile karşılaştım. Bence kitaplar tahmin edilememeli. Yani mesela ben karakterin o an tepki olarak gülmesini veya repliğini tahmin edebiliyorsam o zaman öff diyorum yani -.- çok mu şey istiyorum bilmiyorum ancak böyle düşünüyorum ve bu yüzden elimden geldiği kadar az şey bilerek ve o ara o kitapla ilgili yayınlanan alıntıları, yorumları okumayarak spoiler'den kaçınmaya çalışıyorum, öneririm siz de deneyin :) Allah'tan Tatlı Şeytan'da bu tür bir sorun yaşamadım. Ben sınavlarımdan ötürü hemen bitirip, yorumunu girmek istiyordum. Bir yandan sınavlar var bir yandan da okumak isteyince işler kolay kolay olmuyor haliyle :P Vaktim kısıtlı olduğundan çabuk bitmeliydi kitap ve bitti de gerçekten ama ben oturup kendimi zorlamadım bitmesi için o kendini okuttu. 


Ben ne zaman kitabı kenara bırakıp sohbete dalsam ya da yemeğe kaçsam kitabın üzerimde bıraktığı etkisi ile hemen tekrar elime alıp okumaya devam etmek istiyordum. Bu böyle sürüp gitti ve kitap iki gün içinde bitiverdi. Yok yok şaka değil valla 2 günde bitirdim :P Blogumu takip edenler az çok bilir ben kitabın tadını çıkara çıkara okumayı severim şöyle bir 4 güne yaya yaya okurum. Ama kitap bu denli beni sürükleyici olunca benden beklenmeyen hareketler sergilemiş, kitabımı hemencicik bitirmiş olabilirim, evet! Spoiler vermeden az çok havadan, sudan, kitaplardan bahsettiğime göre gelelim can alıcı kısma. Pekii ben kitabı beğendim mi? Bu soruyu kitabı çeşitli yerlerinde düşündüm. Özellikle başlardayken... Çünkü baya baya başlardayken henüz konuyu öğrenmeye çalışıyor ve bu dünyaya adapte olmaya çalışıyorsunuzdur ya? Heh ondan olsa gerek ilk başlarda bir puan kırmıştım. 4 puan veririm diyordum ama  kitap öyle bir ilerdi ve beni öyle memnun etti ki anlatamam. Tamam aslında anlatırım :D Kitabın konusu diğer okuduğumuz benzeri kitaplardaki gibi melek / iblis olayları olduğunu veya olayların böyle sizin tahmin edebileceğiniz gibi veya bu kitabı vasat bulacağınızı sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. Niye mi?
Çünkü Tatlı Şeytan gerçekten de bildiğimiz bir konuyu alışılmadık bir tarzda sanki başka bir evrendeymişçesine ele alıyor. Tüm bunları hissettiğim için kitabı bitirdiğimde "vay be!" dedim. Evet buradan da anlaşılacağı üzere ben çok sevdim. Serinin devam kitabı olan Sweet Peril umarım en kısa süre içinde basılır. Yurtdışında hayranlar şu an serinin dördüncü kitabını bekliyor, seriyi bizden daha önce okuyabilme fırsatları olduğu için onları çok kıskanıyorum. Ve şunu da eklemem gerekir ki kitabın kapağı tek kelimeyle mükemmel. Go! Kitap orjinal kapağıyla bastığı için çok sevinmiştim bu yüzden. Ve bir haber isteyen? Google amcada serinin görsellerine bakındım biraz yabancıların fan castlarını beğenmedim bu arada ben kapakta şahısları -her ne kadar kim olduklarını bilmesem de- karakterlere çok yakıştığını hatta cuk diye oturduğunu düşünüyorum. Onlar kesinlikle benim Anna'm ve Kaidan'ım. Diğerleri hiç onlara benzemiyor bir kere diye protesto etmesem olmazdı :D

Spoilerlı Yorum

Kaidan'a aşık oldum. Kopano'yu da çok seviyorum. Anna'yı da seviyorum ve diğerleri de var... Sanırım ilk defa bir kitapta bu kadar çok karakter sevdim, bunu da yorum yazarken farkettim evet evet :) Kaidan ve Anna ikilisini seviyorum beraber olsunlar istiyorum ama Kopano'nun da üzülmesini istemiyorum. Sanırım karakterleri çok gerçek hayatmışçasına benimsiyorum okurken :) bence yazar ilerki kitaplarda Marna ve Kopano çiftini yazmıştır diye düşünüyorum bu iki karakter çok tatlı ve iyiler. Bu yüzden onları yakıştırdım sanırım. Gördünüz mü iki dk da şip şak everdim :D Kopano'ya birilerini yakıştırma derdim onun bizim ikilinin birbirinden vazgeçmeyeceğini anlayınca kahrolacağını bildiğimden. Bu satırlardan anladığınız üzere Kopano gerçekten de değer verdiğim karakterlerden. Ama Kaidan'cığımı biricik aşkımı (umarım kendisi bir sürü bookboyfriendlerimi önemsemeyecek kadar cooldur :D) da aldatamam şimdi hazır Kopano'yu seviyorum demişken oturup iki çift iltifatı da Kaidan için yazmamak olmazdı. Ve dikkat çekerim yazar bu iki erkek karakterimizinde adını "k" li seçmiş. Başlardayken Kaidan'ı tüm okuyan herkes gibi playboy falan sanıyordum. Sonra sonra okudukça olayların iç yüzünü öğrendim ve çok üzüldüm ki ben Kaidan için. "Ama artık sen de her şeye üzülyorsun demeyin" daha önce duygusal olduğumu ve karakterleri benimsediğimi söylemiştim :P En sevdiğim sahneler Kaidan ile Anna'nın seyahat ettikleri kısımlardı. Bu arada kitabın kapağında Kaidan'nın fısıldaması çok manidar değil mi? Şu lejyonerleri, fısıldayanları falan öğrendikten sonra "vay be iyi çok düşünmüşler" dedim. Yani konuya resmen cuk diye oturmuş. Ben çok sevdim.

Kitapta beni benden alan bir diğer şeyse aslında istediğim fakat gerçekleşmeyeceğini bildiğim bir şeydi.
değildi. 
Ben kitapta Kaidan ve Anna'yı gerçek bir çift olarak görmeyi umdum hep. Ama ne var ki kısmet olmadı ve bizimkiler hep aşk acısı çektiler. Bir süre sonra Anna'nın kaç defa depresyona girdiğini, dünya ile bağını kestiğini veya ağladığını saymayı bıraktım. İnsan acıyor okurken "yeter yaaa kavuşun öldüm burada sizin yüzünden acı çekmekten, bu kaçıncı depresyon!" dedim. Umarım serinin devam kitaplarında artık bu ikiliyi ayrı tutmak için uğraşmamıştır yazar :(
Sevmediğim şeylerden bahsettiğime göre gelelim biraz da kitapta sevdiğim şeylere. Ben kitaptaki şu altılı nef grubunu çok sevdim. Tamam Ginger biraz uyuz olabilir ama gerisi işi kurtarıp sempatinizi kazanıyor. Bu grubun beraber takıldığı daha fazla bölüm okumak istiyorum.
Düklerden bahsedelim mi biraz da? Okuyanlar bilir hani şu neflerin karşılarında tir tir titrediği, baya baya korktuğu iblislerden bahsediyorum, evet. Ben içinde düklerin bulunduğu sahneleri tiksinerek veya pislikler diye okuyorsam bu yazarın anlatımı sayesinde. Bence yazar düklerden bahsederkenki anlatımı çok iyiymiş. Bize tüm bu hisleri hissettirebilmenin önemli olduğunu düşünüyorum. Tabii burada çevirmene de teşekkür etmek lazım, onun da emeği az değil. İblislerin her birine ayrı ayrı nefret besliyor olabilirim. Özellikle de Kaidan'ın babasına. Az uğraştırmadı bizimkileri. Düklerden bahsetmişken şu son bölümlerde geçen olaydan da bahsetmeliyim. Kaçıncı bölüm olduğunu hatırlamıyorum ancak o bölümde Gerilda (sanırım nefin adı buydu) olayında olanlardan sonra kibir dükünün Anna'ya vurmasına çok uyuz olmuştum. Neflere böcek muamelesi yapılıyor resmen -.- Merak ettiğim bir şey varsa o da cinayet dükünün oğulları. Marna kendi acıklı hatırasını Anna ile paylaştıktan sonra onları baya merak etmiştim. Tamamen psikopat tipli olmalılar. Ki düşününce buna mecburlar ve en zor işte onların bence. Kitabın son cümlesinin seri devamında baya aksiyon olacağının habercisi olduğunu düşünüyorum. Umarım Sweet Peril'i yakın zamanda okuyabiliriz. Şahsen ben o anı iple çekiyorum :)
Kitapla ilgili tüm düşüncelerimi aktardığımı düşünüyorum. Ben kitabı çok sevdim. Umarım siz de seversiniz!


Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Kitabın Orjinal Adı : Sins & Needles

Türkçe Editasyonu : Günahlar ve İğneler

Yazar : Karina Halle

Tür : Yetişkin Edebiyatı / Günümüz Aşk

Seri Sıralaması : 1 / 3

Seri Adı : The Artists Trilogy

Goodreads Puanı : 4. 08

Yayınevi : Novella

Yorum ( Spoilersız )

Bu kitabın yayın haklarının alındığını işittiğimden beri çıksın da bir an önce okuyayım diye bekliyordum. Baya heyecanlıydım yani bu kitap için. Öyle ki yayın haklarının alındığı sandığım ancak feci derecede yanılıp çok başka alakasız bir yayınevine mesaj atıp kitabın ne zaman çıkacağı ile ilgili taciz etmiş olabilirim gayet tabii. Bundan daha doğal ne olabilirdi ki? Öyle değil mi? :P Benden beklenmeyecek şey değildi kabul ancak cevap olarak o kitabın hakları bizde değil denince kızarıp bozarıp renkten renge girmedim değil, okuma aşkı insana neler yaptırıyor :D sonra bunun üzerinden bir yıldan fazla zaman geçti benim kitabı unuttuğum, ümidi kestiğim sıralarda( İstanbul Tüyap Kitap Fuarı suları ) bomba gönderi facebook ve instagram hesabımızı sallarak 7.0 şiddetinde deprem etkisi gösterdi! Bu haberi görünce nasıl sevindiğimi anlatamam :) Havalara uçmak yanında hafif kalır. Hani bazı kitaplar olur ya konuları feci şekilde sizi çeker? Size beni okumak zorundasın hissini verir? Benim için öyleydi. 

" Bütün bunların sebebi yalanlar mı yani? " diye sordu. 

" Bütün bunların sebebi aşk, " dedim. 

Kitabı elime aldığımda arkasını çevirip kitabın konusunu hatırlamak için okumadım bile (daha önceden Goodreads'ten kitabın konusunu okumuştum. Şöyle yaklaşık bir buçuk yıl kadar önce ). Bazen kitapların arka kapaklarını okumak tehlikeli olabiliyor. Nasıl mı? Artık çoğu kitap kapağı bize kitap hakkında bilgi vermek yerine kitabı özet geçtiği için siz bir gaflete düşüp okuduğunuz zaman artık kitabın yarısından çoğu hakkında bilgi sahibi oluyorsunuz. Böyle bir şey istemediğimiz için o an o kitabı okuma isteğimiz kaçıyor. Bu durum spoiler yemekle eş değer. Allah'tan kitabımızda bu tür bir durum söz konusu değil. Benim yaptığım şey tamamen olası duruma karşı alınmış bir önlem size de öneririm ^^ 

" Seni seviyorum, " diye fısıldadı. " Şu andan sonsuza kadar. Hangi isimle olursan ol. "

Kitabın okunurken yavaş ilerlemediğini eğer vaktiniz varsa iki veya üç günde biterebileceğiniz gayet sade anlaşılır bir kitaptı. Bir çırpıda bitirip serinin diğer kitapları hakkında araştırma yapacaksınız diyebilirim. Çünkü ben yazarın tüm kitaplarını incelemiş olabilirim evet :D yazarın kalemini çok beğendiğim için diğer kitaplarının da yayın haklarının alınmasını canı gönülden diliyor buradan Novella Yayınları'na çağrı yapıyorum :) Ayrıca umarım The Artists Trilogy #0.5 kitabı olan " On Every Screet " de okuyabileceğimiz kitaplar arasında olur. Ara kitap olmasına rağmen kitap diyorum çünkü yanlış hatırlamıyorsam 128 sayfa olduğu yazıyordu Goodreads'te. Bir novella için iyi bir sayfa sayısına sahip olduğunu düşünüyorum. Umarım Novella Yayınları bu ara kitabımızı ve serinin
devam kitaplarını kısa
 sürede basarlar. 

" Senin hakkında düşündüklerim bunlar Ellie: Kalpsiz, dikkatsiz, bencil ve acımasız. " yüzümü diğer tarafa çevirdim.

" Güzel, hüzünlü, yaralı ve kayıp, " diye devam etti. 

" Bir ucube, bir sanat eseri, bir yalancı ve bir sevgili. " 

Spoilerlı Yorum

Ben Camden'ı her ne kadar ne garip bulsam da sevdim. Sonuçta bütün bu gariplikler Ellie yüzündendi. Ama ilkten acaba kızı sevmiyor mu ki bu çoçuk? Neden böyle davranıyor? diye az düşünmemiştim :P Sonra olaylar gün ışığına çıkınca hımm didiydim. Tüm bu olayların içinde ben asıl Javier'ı merak ediyordum. Bilirsiniz kitapta iki erkek karakter varsa hangi team'i seçeceğimize karar vermek zor bir iştir :D lâkin ben onun hakkındaki okuduklarımı pek beğenmedim. Hele ayrılık sebeplerini okuyunca bende ki tüm olası sevgisini kaybetmiş olabilir evet.

Pis Javier,  kaka Javier, öğk Javier -.- 

Ama her şey onun lehine oldu yahu bak ben hikâyenin o kısmını da sindiremedim. Kötüye bir şey olmaz dedikleri doğru!

( Novella Yayınları olayları daha iyi anlamamız için " On Every Screet " i yayımlarsa çok güzel olur. Bu ikilinin ilişkilerini ve tabii ki olanları daha iyi anlayabileceğiz çünkü bu novella bu ikili hakkında! ) Kitap bitince aklımdan geçen; Ellie şimdi yeniden onla mı sevgili olacak? o.O İşler baya karmaşıklaşıyor. İkinci kitabı okumayı iple çekiyorum *.*

" Nefrete dönüştüğünde aşka ne olur? "

Yukarıda Camden'ı anlamakta zorlandığımı, ilk zamanlar neler yapmaya çalıştığını anlamadığımı söylemiştim ya? Heh! Bu gizem sonradan ortaya çıkınca aslında Camden'ın aralarda okuduğumuz o çocukluktaki saf halini bıraktığını ve aslında hayatının trajediler ile dolu olan tek kişinin Ellie olmadığı gerçeği beni pek şaşırtmadı. Doğru düzgün bir ebeveynlerinin olmaması,  huzurlu bir ailede yetişmemiş, yanlış bir evlilik yapmış bir adam nasılsa Camden da öyleydi. Beni bu karakter hakkındaki şaşırtan şey evlenmesi değilse bir çocuğu olması oldu o.O hadi be! dedim yani. ( Tabii bu kısımları kitabı okuyup benimle aynı düşüncede olanlar var mı diye yazıyorum kitabı okumayanlar umarım bu kısımları okumuyorlardır :P ) 

O kadar olayın içinde yine de Ellie ve Camden'ın birbirleri için yaptığı fedakarlıklar çok güzeldi. O durumda olan kimsenin yapmayacağı türden iyilikler yaptılar birbirlerine. Birbirini yüzüstü bırakmadılar. Verdikleri sözleri tuttular. Bu kadar zaman ve aralarında olanlardan sonra bu onlar için çok anlamlıydı. Eğer ortada Javier gibi bir bela olmasaydı bu ikili çok mutlu olabilirdi ancak yazar bu süreci biraz daha uzatarak aksiyonun dozunu arttırmayı seçmiş bence bu ikili bu hikâyenin şampiyonu olacak Javier'a rağmen :)

Spoiler Bitti 

 Serinin devamını iple çekiyorum. Bol aksiyon, aşk ve entrika dolu bu romanı tüm yetişkin okuyuculara öneririm. 

" Beni nasıl hâlâ sevebilirsin? Sana büyük yaptıklarımdan sonra. "

" Sevmek istediğim başka hiç kimse yok. " diye itiraf etti. " Sende daha fazla hak eden hiç kimse. "

Puanlama : 5 / 5

Yorumum 

Dikkat! efenim bu kitap insanın aklına alıp başını gitmek gibi sakıncalı düşünceler sokabilir :P Zira ben de düşünmedim değil gayet cazip geliyor :D Hiçliğin Kıyısında'yı aslında ara tatilde, rahatken okumak istiyordum. Ancak kitaplığımda sürekli gözüme takılması ve benim çok merak etmem sonucu "Oku gitsin yea" dedim :D Hiçliğin Kıyısında bir veya bir buçuk yıldır çıkmasını beklediğim bir kitap olduğundan bahsetmiş miydim? Öyleydi. Çıkmasını çok bekledim ama hemen bitiverdi :(

Daha önceden konusunu okuyup çıkmasını beklediğim bir kitabı okuduktan sonra da sevince aşırının aşırısı sevindim. Böyle durumlarda lys' den 500 tam puan yapmış havası oluyor insanda, evet doğru tercih yapmışım diyorsun kendi kendine :D Bunun anlamı tabii ki kitabı beğendim. Serinin ikinci kitabı olan " The Edge of Always " i heyecanla bekliyorum.

" Bir an durdum ve tanışmasaydık nerede olacağımızı düşündüm.  Ama böyle düşünceler miğdemin kasılmasına neden olduğu için bu kadarı bile fazla gelmişti. Onu tanımamak nasıl olurdu hayal edemiyordum. Hayal etmekte  istemiyordum zaten. " 

Spoilerlı Yorum

İlk zamanlar esas oğlanı Black sanmıştım Damon ona vurduğu için kızmıştım. Çünkü Cam doğru düşünüyordu bence Black gayet insancıl birine benziyordu ve Damon benim ilk düşünceme göre herşeyi mahvetmiş esas oğlanı kaçırmıştı. Sonra tekrar karşılaşırlar heralde deyip avutuyorum ben kendimi o bölümden sonra ( hala esas oğlanı o sanıyor ). Bu arada Damon'nın Cam'e olan ilgisini farketmedim sanmayın tabisi tahmin etmiştim :D ama cidden kötü bir şey yahu hani insan tahmin etmez olaydım diyor. Bu olay yüzünden Natalie ile aralarının  bozulmasına değmezdi çünkü :/
Ben baktım kitap ilerliyor ama Black ortalarda yok, bizim kız otobüsteki çocukla konuşunca benim düşüncem; birinci çocuk esas oğlan değil miydi? o.O ( gitti Black ), bana göre otobüsteki çocukta olacak değil o zaman karşımıza çıkacak üçüncü esas adayı beklemeye geçtim direk. Nasıl da yanılmışım :D 

" Yürek daima aşka galip gelir. Her ne kadar pervasız, intihara meyilli, mazoşist olsa da her zaman istediğini yaptırır. "

Kitabın en sevdiğim tarafı ya da yazarın en güzel yazdığı kısım demeliyim sanırım; kesinlikle Cam ve Andrew'in tanışması, arkadaşlığının, sevgisinin sıradışılığı ve insana bunun ne kadar normal bir o kadar yok canım ben olsam hayatta öyle bir şey yapmazdım! Nasıl güvenebilirim ki? Dedirtiyor.

" Zaten hiçbir şey sonsuza kadar sürmeyeceği için, bir zamanlar iyi olan her şey sonunda acı verir. " 

İlk zamanlar sadece kızı sorunlu buluyor, Andrew'in bir derdi olduğunu düşünmüyordum. Bunlar birlikte annesine gittiğinde hasta olduğunu tahmin edebiliyorsunuz. ( o arada durumu anlayalım diye bize tamamen şok olmasın diye yazarım bize kıyak geçip durumu anlamamıza yardımcı oluyor ancak bu hiçte güzel bir süreç değil bu bunları okurken gözlerinizi ıslak bulmaya hazırlıklı olmanız gerekiyor. Demedi demeyin :P ) özellikle en çok şaşırıp nasıl yani o.O modunda olduğum kısım mezarlık kısmıydı daha yeni göz yaşlarımı silip yeniden kitabı elime almış  hüzünlü sahnelere kaldığım yerden devam etmeye bu denli hazırken yazar beni baya şaşırttı. Burada güzel bir şaşkınlıktan bahsediyorum " Happily ever after " gibi olanlardan. Yukarda da dediğim gibi masal cinsinden :)

" Bir şey demedim. Orada öylece durdum, tek kelime edemiyordum... İçim ölüyordu. "

Yolculukları  çok güzeldi. Bir gün Natalie ile Cam konuşurken Nat ona bunun peri masalı gibi olduğunu söylemişti gerçekten de bir peri masalı ve okuyucuyu inandıran türden bir hikâye için okuyun derim ben sevdim :) 

Puanlama : 5 / 5

Kitap Hakkında

Kitabın Orjinal Adı : Ten Tiny Breaths
Türkçe Editasyonu : On Küçük Nefes
Yazarı : K. A. Tucker
Serinin Adı : Ten Tiny Breaths
Seri Sıralaması : 1 / 4
Tür : Genç - Yetişkin Edebiyatı / Aşk / Dram
Goodreads Puanı : 4. 21
Yayınevi : Hyperion Kitap
Çevirmen : Belgin Selen Haktanır
Liste Fiyatı : 16, 00 TL
Satın Almak İçin : Kitap Yurdu

Yorum

Selam! Tur kitabı harici bir kitabı yorumlamak ne güzel şeymiş yahu insanın kitabını şu tarihler arasında okumak zorunda olmaması mükemmel bir şey. Vizelerimde geçen hafta bittiğine göre kitap okumaya geri dönebilirim diye sınav çıkışında bir sevincim vardı ki sormayın eve seke seke geldim 😁 içimden şükürler dualar falan ediyordum şimdi düşününce çok komik geliyor tabii😜 ben tam böyle sevinirken hoca ceza vermez mi bize? Verdi 😑 altı sayfa ödev yazdım parmaklarım uyuştu 😂 sonuç o hocayı artık sevmiyorum onun yüzünden o gün akşama kadar okuyamadım, akşam da başım ağrıdı 😒

Yorum öncesi gevezeliğimi de yaptığıma göre yoruma geçebilirim 😄 On Küçük Nefes aslında okumayı planlamadığım bir kitaptı ama sonuç olarak okundu tabii 😂 bu kitap hakkında bir iki yorum görmüş onların da fazla beğenmediği öğrenince " aman yea okumayayım o zaman salla " diye düşünüyordum. Sonra tabii bir baktım merak ediyorum sonrası zaten klasik kitabı edinip okumaya başlıyorsunuz falan 😳

Kitabı genel olarak beğendim. İlk başlarda kitabı sevdim. Ve usulca asıl çocuğun geleceği vakti bekledim. Trent gelince işler biraz biraz rayına oturuyor. Sonuçta her hikâyeye bir esas çocuk lazım öyle değil mi? 😃 Trent hikâyeye dahil olunca ben bir süre sonra kitabın sonunu tahmin ettim ve bildim sayın seyirciler! Bu kaçıncı oldu bilmiyorum ancak bir süredir kitapların sonlarını tahmin edebiliyorum ve doğru çıkıyor. Benim milli piyango oynamam lazım sanırım 😎😂 Kitabı genel olarak sevdim. Bittiğinde teşekkür kısmını bile okuyup gerçekten bitti mi diyen gözlerle baktım. Allah'tan yazar seri olarak yazmış. Bundan sonra Ben, Cain ve Olivia'nın hikâyesi var. Umarım Hyperion Kitap peş peşe çıkarır bu kitapları zira bu kitapta erkeklere dünyada rastlayanazsınız 😢 yazar gerçekten olağandışı iyi özellikleri olan erkek karakterler yazmış ve yazdığı kadınların karakterlerin de sağlam olduğunu söyleyebilirim.

" Sonsuzluk uzun bir zaman. " 
Trent bana sıkıca sarıldı. " Sonsuzluk seninle birlikte yeteri kadar uzun bir süre değil. " 

Spoilerlı Yorum

En sevdiğim karakter Trent ve Livie oldu. Sevmediğim karakter etiketini ise Fırtına'nın eski pislik belalı kocası ve Kace ve Livie'in teyze ve eniştesi  haketti.

En sevmediğim sahne Kacey'nin ile Ben ile yakınlaşması oldu. Trent'ten hoşlanamam diye saçmaladıkça saçmaladı. Orada karakterden iğrendiğimi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Sonraları bu tavırları bırakıp ona hisleri olduğunu kabuk etti de biz de rahatladık.

Kacey iş maceraları da eğlenceliydi. Tabii ki Trent orada olduğu için öyleydi 😂
Trent ortadan bir ay kadar kaybolduğunda ben eyvah dedim kesin affetmeyecek çocuğu ama hiç beklemediğim bir tepki verip affetti. orada çok şaşırmıştım 😮

Asıl bomba patlayıp Kace her şeyi öğrendiğinde ben zaten o her şeyi biliyordum biliyorsunuz değil mi? 😛 Trent'tin babası da sempati duyduğum karakterler arasındaydı. Kacey'nin iyileşmesi için çaba harcaması çok güzel bir davranıştı. 

Ben'in tüm şapşallığıyla çok tatlı karakterdi.
Fırtına'nın eski koca felaketinden sonra Dan gibi birini bulmasına çok sevindim.

Ve tabii ki en sevdiğim sahne Kacey'in affetme sahnesiydi. Bir sürü evre geçirip değişmesi ve sonunda hiç ihtimal vermediği bir şeyi yaptı. Affetti. Bunda doktorunun gerçekten çok önemli bir payı vardı. O olmasa empati yapamaz, asla ona hak vermezdi.

Serinin diğer kitaplarını sabırsızlıkla bekliyorum. Özellikle Cain ve Livie'in hikâyesini çok merak ediyorum. Umarım Hyperion Kitap bizi fazla bekletmez.

Bu kitabı okurken çok duygulandım da yeri geldi eğlendim de. O yüzden tabii ki eğer bir ara aklınızın ucundan acaba bu kitabı okuyayım mı diye geçirdiyseniz ben öneririm. 😊

Puanlama : 5 / 4.5